قدیما تکنولوژی وجود نداشت، اوج تکنولوژیشون فک کنم همون بیژامه ی زیر شلوار پلو خوریشون بود که وقتی میرفتن مهمونی، خیالشون از جهت راحت خوابیدن، اوکی باشه. اما حالا چی؟ حالا قربونش برم همه چی هست، که خب مهمترینش همین ماسماسک یا به عبارت عامیانه گوشی موبایله که بیست چاری ولمون نمیکنه و کلی هم مدلو مارک داره، از اون سیب گاز زده هاش گرفته تا مال ما اندرویدیا و الی اخر. حالا نمیخوام از مدل گوشیت بپرسم ولی بگو ببینم چقد دوسش داری؟روزی چند ساعت دستته؟ اصن تا حالا خانوادت بهت گفتن معتاد به گوشی؟
خب راستش از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون تا دلت بخواد به من معتاد به گوشی گفتن و هعیم میگن اون ماسماسکو ول کن دیگه بیا دو کلوم حرف بزن تا صدات از یادمون نره. درگیر شدیم همگی، بزرگ و کوچیکو پیرو جوونم نداره و شده حکم همون بیژامه ی قدیمیا که همیشه کاربردیه برامون. خلاصه که هست و عاقلانه نیست حذفش کنیم چون خب کلیم فواید داره که نمیگم چون خودتون میدونید. حالا بحثم چیه؟ بحثم اینه گوشیارو موقع درس خوندن چیکارش کنیم؟ ببین شاید یه عده از شماها بگید که اگه گوشیم کنارم نباشه حواسم بدتر پرت میشه که من‌ میگم تلقین نکن به خودت و بزارش کنار کلا، یا اینکه ممکنه بگی هر چند دقیقه یه بار وسط درس خوندنات به تایمش نگاه میکنی، و دلیل موجه بیاری اما من باز میگم بزارش کنار. چرا؟ چون ممکنه بعد دیدن همون تایم از گوشیت به خودت بگی برن ببینم تلگرام کسی پی ام داده یا نه یا حالا که این راهو اومدم برم اینستارم ببینم چه خبره! که بعدش تا به خودت میای میبینی کلی از تایمت رو خرجش کردی و زمانتو هدر دادی. میخوام بگم برای اینکه تو دانش آموز موفق و هدفمندی باشی بیا و روی منو زمین ننداز و اون گوشیو بزار کنار، یا کلا خاموشش کن یا اگه دیدی باز میری سراغش برو بده دست خانوادت تا وسوسه نشی، اینجوری کم کم عادتش از سرت میوفته و حتی میتونی بعدش برای خودت جایزه تعیین کنی که مثلا الان یه درسو میخونم و ۲۰ تا تست میزنم و بعد میرم سراغ گوشی، اینجور جایزه ها خیلی کاربرد داشته چون کلی بهت انگیزه میده تا سرعت عملتم افزایش بدی، حالا نری با سرعت جت بخونیا، تا برسی به گوشی، نه نکن جان من. من منظورم از سرعت اینه که حواس جمع تر میتونی بخونی و خب خود به خود سرعتتم زیاد میشه. بعدشم واقعنی تبدیل میشی به یه آدم هدفمند و با انگیزه و تلاشگر که میتونه به اهداف بزرگش فکر کنه و بهشون برسه. پس قول بدیم گوشیارو موقع درس خوندن از دسترسمون خارج کنیم. منم قول میدم، اینجانب دوستِ نویسندات…

📱من میگم بخاطر رسیدن به لذت های بزرگت، از لذت های کوچیک و لحظه ایت بگذر📱

۱
۲
۳
۴
۵
میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۲ رای
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *